Hoe gamificatie wél moet!

Beloningssystemen uit games gebruiken om het ‘echte leven’ interessant te maken. Om consumenten meer te laten afnemen. Ik heb al iets teveel over gamificatie geschreven, maar ik zou toch nog iets met jullie willen delen dat ik vandaag tegenkwam. Richard Bartle legt uit waarom de huidige toepassing niet werkt en hoogstens kan zorgen voor valse loyaliteit. Zijn onze producten echt zo slecht dat we consumenten moeten omkopen met beloningen om een product te kopen? 

Dit is alweer mijn vierde bericht over het onderwerp en aangezien ik nog lang niet klaar ben, kan je nu genieten van mijn nieuwe sectie: gamificatie. Bartle legt de werking weer uit door middel van zijn matrix: achievers, socializers, explorers en killers. Een heel logisch model om iets meer duidelijkheid te geven én aan te geven waarom beloningssystemen gewoon niet ALTIJD werken.

Marketeers vergeten de kern van marketing: wat wil de consument nu eigenlijk? Kies je doelgroep. Wat wil de doelgroep? Zijn het  achievers, socializers, explorers of killers van aard? Oké, leuk, het zijn achievers? Mooi! Dan kunnen we ze tevreden stellen met beloningen. Leuke kortingsacties, badges, puntjes, spaarzegels. Toch?

Tof! MAAR: de gemiddelde gamers is meer op prestaties gericht (achievers/killers) dan de gemiddelde consument. Sommige doelgroepen zullen zelfs vrijwel geen achievers hebben. Waarom zou je dan toch de consument proberen te bereiken met beloningen? Dan bereik je alleen maar de achievers van de maatschappij. Zonde. Dat is precies waarom ik mij afvroeg: streeft het haar doel niet voorbij? Een hele logisch vraag, vind ik. Gamificeren om de hype en niet omdat het bij je doelgroep past. Dat is verkeerd, maar realiteit. Om de vraag alsnog te beantwoorden: gamificeren op basis van beloningen is makkelijk. Er gaat weinig tijd en geld in zitten en creativiteit is er in veel mindere mate voor nodig.

Bartle geeft zelf al aan: de segmenten gaan niet over WAT verschillende soorten gamers stimuleert (dat is namelijk onmogelijk door de complexiteit van de mens), maar DAT verschillende dingen verschillende soorten gamers stimuleren.

Een achiever of killer beloon je met prestaties zoals ik hierboven al aangaf. Een explorer beloon je bijvoorbeeld met meer informatie. Een socializer met bijvoorbeeld speciale omgevingen/toegang waar ze met anderen kunnen ‘socializen’. Natuurlijk moet iedereen onthouden dat de segmenten een raamwerk vormen en zwaar gechargeerd zijn. Er zijn maar weinig mensen die in één groep vallen. Net als bij alle hokjes.

Kortom, een beloningssysteem is lang niet altijd de juiste manier om gamificatie toe te passen. Analyseer je doelgroep en kies of je je op prestaties en beloningen gaat richten of op andere zaken.  ‘Andere zaken’ ligt bij de meeste doelgroepen veel meer voor de hand, maar vergt natuurlijk ook veel meer creativiteit en werk van het bedrijfsleven 😉

Advertenties

Een gedachte over “Hoe gamificatie wél moet!

Reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s