Nikko: het heiligdom uit de Edo-periode

Tokio met haar grote, indrukwekkende gebouwen en haar enorme hektiek is wat voor velen misschien het echte Japan is. Echt is het zeker, tof is het ook zoals je al in Niels’ blogpost al kon lezen. Maar Japan zoals ik het zelf zie, mwah, dat niet echt. Dan denk ik toch echt aan de Boeddhistische cultuur, traditionele tempels en een mooie natuur. Daarom wilde wij als twee kleine nep Boeddhistjes een dagtrip maken die al deze kenmerken wel zou hebben: Nikko. 

Nikko is een ‘dorpje’ in de Japanse Alpen op ongeveer 2,5 uur per trein van Tokio vandaan. Om uit Tokio te komen is al een opgave an sich. Je rijdt door gigantische buitenwijken heen met saaie, inspiratieloze gebouwen (wel heel goed bijgehouden) en baant je vervolgens een weg door het prachtige platteland van Japan. De Alpen komen rustig aan beide kanten op om steeds hoger te worden.

Geen eigen foto’s, maar een voorproefje van Google. Onze foto’s en deze computer gaan niet samen.

Eenmaal in Nikko aangekomen kunnen we als eerste een bekende brug genaamd Shin-kyo aanschouwen. De lokale inwoners geloven dat de oprichter, en tevens eerste shogun (soort van leider)  van dit gebied, een monnik genaamd Shodo Shonin, op de wateren onder deze brug op twee gigantische slangen over het water heen werd vervoerd. Het verhaal van Nikko was dan ook terug te vinden in een klein museum waarin verschillende god-achtigen (Boeddha is geen god, dus wat voor goden dit zijn weet ik ook niet) of zelfs de verschillende shoguns van de eerste periode. Maar hoe dan ook, je zag schilderijen van mensen die stonden voor lava. Zo werd het gebied gevormd. Erg interessant om te zien hoe ze in andere culturen tegen de ontwikkeling van bijvoorbeeld bergen aankijken.

Nog leuker om een Japanse meneer te vragen of hij ons op de foto wilde zetten, waarop hij enorm zenuwachtig en verlegen reageerde zonder een woord Engels te kunnen. Hij viel bijna van de trap en duwde heel wat Japannertjes omver om onze foto te maken om vervolgens de camera met beide handen en een buiging terug te geven. Prachtig. 

Wat wij verder zagen was heel bijzonder. Prachtige tempels, een pagode, shrines, enorm veel goud en de ene Boeddha nog groter dan de andere. Alles omringd door hoge bomen en gevuld met wierook. De monniken deden hun dagelijkse ceremonies en zo konden wij een mooie ceremonie traditioneel op de knietjes volgen en gewoon doen wat de anderen deden. Japans kunnen wij namelijk niet zo goed. De combinatie van natuur en prachtige details (draken, Boeddha’s, vogels) in en op ieder gebouw dat je tegenkwam was uniek en zorgde voor een fantastische ervaring. Het mocht dan druk zijn, gelukkig was 99% Japans en viel het grappig genoeg niet eens op. Net als in de rest van Japan. Nu hopen dat de klim naar de top van Fuji-san ons goed gaat bevallen.

Advertenties

7 gedachtes over “Nikko: het heiligdom uit de Edo-periode

  1. Hahah dat van die Japanse man die een foto van jullie maakte. Worden jullie daar ook veel gefotografeerd door japanners? Gaan jullie nu ook nog naar Disney want we snappen de planning nu even niet meer haha.
    Adios

    Like

  2. Als ik de foto zie en je verhalen lees, lijkt het me daar prachtig. Wij zitten hier dan wel te genieten in de heerlijke Spaanse zon en de o, zo mooie natuur, maar toch een tikkeltje jaloers als ik die verhalen lees en vooral de mensen die daar zo aardig zijn. Is het hostel een beetje naar jullie zin?
    Geniet er nog maar van met z’n twee!

    Like

Reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s