De gevolgen van de atoomboom en mannen in pampers

De dagen zijn voorbij gevlogen. Het lijkt af en toe dat we maar weinig gezien hebben, maar dan bekijk je de foto’s en kom je erachter dat je eigenlijk gewoon veel vergeten bent. Nou ja, vergeten. Het zit meer zo dat je van het ene hoogtepunt in het andere gegooid word. Zo zijn Tokyo en Kyoto dus voorbij gevlogen en kunnen we ons nu nog gaan vermaken in Hiroshima en Fukuoka.ย 

Buiten de vele tempels in Kyoto, hebben we nog een paar mooie dagtrips gemaakt. Zo zijn we langs Nara geweest, wat vooral bekend staat om haar gigantische koperen Boeddha en herten. Herten waar de Japanezen erg bang voor zijn. Heel apart om duizenden herten in een stad te zien lopen.

De andere trip was Hime-ji, het grootste kasteel in Japan. De hindernissen die vroeger overwonnen moesten worden waren echt geweldig om te zien. De muren waren zo gebouwd dat het makkelijk leek om ze te beklimmen, maar dat ze aanvallers er later achter zouden komen dat ze gewoon niet meer omhoog kunnen of gewoon vallen. Overal zag je gaten voor hete olie en om pijlen te schieten. Tof dus. En dan heb ik de ninja bewakers nog niet eens genoemd. Of delen waar ‘seppuku’ ย kon worden uitgevoerd: rituele zelfmoord uit schaamte. Het grootste deel van het kasteel was trouwens onder constructie en konden we helaas niet zien. Op de weg terug naar Kyoto zijn we Osaka nog even binnen geweest om de neon-verlichting in meest extreme variant te aanschouwen. Leuk, maar zelf vonden wij het vergelijkbaar met Shinjuku in Tokyo, maar dan wat verpauperd.

Ook Hiroshima heeft alweer zijn tweede dag erop zitten. Waar we gisteren met name in de geschiedenis zijn gekropen van Hiroshima, zijn we vandaag naar Miyajima gegaan voor een ‘drijvende’ poort, een toffe trail en het eiland zelf. Het vredespark is indrukwekkend. Overal draait het om de atoombom die in 1945 op Hiroshima werd gegooid. Hele mooie monumenten, een gebouw dat de bom zo’n beetje als enige heeft overleefd en natuurlijk het museum. In het museum zag je buiten verschrikkelijke foto’s en video’s ook voorwerpen. Stoepstenen die helemaal versmolten waren, mensenhuid op sterk water, kleding en voorwerpen als fietsjes en speelgoed.

Miyajima is een eiland in de buurt van Hiroshima. Vroeger stond het bekend als een heilig eiland. Daardoor mochten niet-heiligen het eiland niet betreden. Voor hen is een shrine en poort gemaakt die allemaal boven het water staan. Door de grond niet aan te raken, konden bezoekers toch komen. Na een mooie Boeddhistische offerceremonie, kwamen er ineens allemaal mannen in pampers uit alle hoeken van het eiland. Mensenpiramide maken om een bal van een hangend platform te pakken. De trail die we daarna in 3,5 uur liepen stond weer in het teken van mooie natuur vol met herten, kleine tempels en een beloning in de vorm van een geweldig uitzicht over Hiroshima, andere eilanden en nog wat steden. Alweer de derde hike van minstens 500m hoog.

Morgen nog een mooi kasteel bezoeken en op weg naar de laatste bestemming: Fukuoka.

Advertenties

11 gedachtes over “De gevolgen van de atoomboom en mannen in pampers

    1. Die zijn dan ook niet geplaatst ๐Ÿ˜› Die zijn wild. Japannertjes maken normaal al rare geluidjes, moet je voorstellen wat ze doen als ze bang zijn ๐Ÿ˜› Ze rennen, laten dingen vallen en krijsen met piepstemmetjes.

      Like

  1. Is Niels al door het Asia Virus besmet geraakt? Als ik jullie verhalen lees, kan het haast niet anders. Wellicht dat als volgende reisbestemming Vietnam een goede keuze is: een heel bijzonder en indrukwekkend oorlogsverleden, een prachtige natuur en heel veel kleine en vriendelijke Aziaatjes die het prachtig op foto’s doen. Kun je ons nogmaals jaloers maken met een van jullie reisbestemmingen.

    Like

  2. Hoi jef en niels,
    Ik denk dat dit bezoek wel heel veel indruk op jullie zal hebben gemaakt. Nu je alles met eigen ogen gezien hebt, is dat toch heel wat anders dan dat je de verhalen hoort. Het lijkt me dat je daarna best ontdaan bent. Gelukkig zag je daarna de mannen in pampers die jullie vast weer in een heel andere stemming bracht.
    Kijk nog even naar de titel van dit hoofdstuk….zit een foutje in….atoomboom!
    Groetjes en een dikke kus!

    Like

  3. Vonden jullie die herten niet eng dan? Of zijn ze rustig? En waarom wonen ze daar als ze er zo bang voor zijn? Dat van die pampers lijkt me erg grappig! Papa heeft gisternacht bijna een grote herdershond aangereden, erg he!

    Like

    1. Een dierenvriend die bang is voor dieren zou wel heel hypocriet zijn ๐Ÿ˜› Herten zijn hele lieve dieren en aangezien ze gewend zijn aan mensen zijn ze alleen wat brutaal. Aanvallen gebeurt bijna niet. Ze zijn op zich ook niet zo bang hoor, meer als de herten onverwachte dingen doen of met hun gewei langs hun middel strijken.

      Like

Reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s