Mijn alter ego en ik

Zoals Supergrover eigenlijk gewoon Grover is en Darth Vader eigenlijk Anakin. Batman eigenlijk Bruce Wayne en Fransie eigenlijk ‘alleen maar’ Frans Bauer. Zo heb ik ook mijn eigen alter ego, Ubiytsa. Een alter ego om van te huilen. Met een pet op. Gelukkig bestaat hij maar tijdens één bezigheid, want oh oh, wat was dat erg geweest als hij echt bestond. 

Elmo & Super Grover - sesame-street Photo

Inmiddels is het alweer twee maanden geleden dat ik mijn laatste blog post (m.u.v. Japan) hier plaatste. Het is dus weer nodig tijd om te beginnen. Een alter ego lijkt mij een leuk begin.

Als ik zeg dat hij bestaat bij één bezigheid, heb ik het eigenlijk fout. Eigenlijk is het bij een onderdeel van zo’n bezigheid: gamen. Maar dan alleen als ik online speel. Het moment dat ik ‘Ubiytsa’ in het scherm zie staan, dan verandert er iets. Waar ik normaal een jongen ben die rustig (en hopelijk beheerst) overkomt, ben ik dan ineens een stuk drukker. Alles schiet natuurlijk snel voorbij op zo’n televisieschermpje en als je één moment niet oplet kan het alweer over zijn. Dat is dus allemaal nog goed te verklaren. Zeker wanneer er een beetje spanning bij komt kijken, bijvoorbeeld op het punt dat je erachter komt dat je bijna je record hebt gehaald.

Wat ik niet kan verklaren is Ubiytsa’s gevloek. Ik denk dat de meesten mij nog nooit betrapt hebben op vloeken en schelden in ‘real life’. Ik zie daar het nut niet van in. Natuurlijk ben ik daar niet helemaal schoon in, maar het gebeurt, zeker de laatste  jaren, bijna nooit. Ik kan het me niet eens herinneren. Tijdens online games gaat ‘het’ (Ubiytsa) af en toe helemaal los in een soort van meltdown. Ik zeg dit niet omdat ik er trots op ben, maar omdat ik mij er eigenlijk gewoon voor schaam. Het is onbegrijpelijk dat ik zoveel kan geven om iets waar ik eigenlijk extrinsiek gemotiveerd door word. Het gaat om leaderboards, stats. Het moment dat ik onder gemiddeld presteer, gaat het mis. Ik zou graag willen dat die statistieken me niets doen, maar dat is makkelijk gezegd. Ik speel tegenwoordig stukken minder dan vroeger, dus moet ik eigenlijk ook genoegen nemen met mindere statistieken. Misschien dat ik dan eindelijk kan spelen zonder los te gaan als die gekke Ubiytsa. Gamen moet eigenlijk komen van intrinsieke motivaties. Spelen omdat het leuk is en niet omdat je goede scores moet halen. Laten we het hopen.

Ik hoop dat je net zo geniet van deze vreemde openbaring als ik. Het is iets dat ik zowel interessant als eng vind. Want de controle verliezen is voor iemand als ik niet bepaald een pretje. Zeker niet in het ‘openbaar’, waar zelfs op internet anonimiteit voor mij vrij weinig zegt.

Is jouw alter ego ook zo vervelend of ben ik maar de enige?

Advertenties

Een gedachte over “Mijn alter ego en ik

Reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s