Introverten zijn stille, egoïstische narcisten. Of toch niet?

Game-gerelateerde onderwerpen staan al genoeg op deze blog. Daarom vond ik het tijd worden om eens wat persoonlijkere content te plaatsen. Mijn eerste stap was Japan, maar ik zou graag mijn kijk op niet-gerelateerde onderwerpen willen geven. Niet alleen omdat deze onderwerpen mij zo interesseren, maar ook omdat ik merk dat er vaak weinig aan gedacht wordt of dat het onterecht in een negatief daglicht staat. Deze keer mijn kijk op introversie en extraversie. Ik wil jullie niet overtuigen, maar wel aan het denken zetten. Introverten? Dat zijn toch die stille, egoïstische narcisten? 

Allereerst zie ik dit onderwerp als een lijn, net als het politieke systeem in Nederland. Je hebt links en rechts, niemand is puur rechts, niemand is puur links. Niemand is goed of fout. In elkaars ogen waarschijnlijk wel, maar daar ligt dus het probleem. Ik denk dan ook dat de grootste miscommunicatie tussen deze twee karakteristieken ontstaat uit het feit dat ze elkaar niet begrijpen en dus ook geen rekening met elkaar kunnen houden.

Om de verschillen te begrijpen ben ik zo braaf geweest om er een boek over te lezen. Wel gezegd moet worden is dat dit geschreven is vanuit het perspectief van een introverte psychologe. Het boek gaat erover dat je als introvert in een wereld leeft waar alles ontworpen is voor extraverte mensen. Wat ik misschien nog wel het meest interessant vond was dat de schrijfster aangeeft dat een groot deel van de introverte mensen  vanaf jongs af aan heeft geleerd om zich extravert te gedragen. Deze mensen zijn relatief veel minder gelukkig dan mensen die gewoon zichzelf blijven. Dat is vervelend. Nog vervelender is dat veel mensen naar introversie kijken zoals de derde definitie die in de samenvatting (zie onderaan blog) staat: als narcist, egoïst.  Volgens mij is dit echt exact het tegenovergestelde.

Het komt er kortweg op neer dat een introvert een persoon is die (zeker onder druk van prestaties of groepen) minder snel kan nadenken (maar veel dieper) en dat hij of zij zich oplaadt door zich even helemaal af te zonderen van het gesprek. Op een moment is het maximum aan stimuli bereikt en dat is het moment waarop een introvert ‘stil’ wordt. Een extravert persoon is zoals de term impliceert het tegenovergestelde. Mensen die juist ‘opladen’ door zich in gesprekken te mengen in grote groepen. Mensen die goed kunnen improviseren door snel na te denken, maar ook minder diep. Natuurlijk zijn dit uitersten en valt iedereen ergens tussenin, maar het is wel de lijn waar ik het over had. Voor meer informatie kan je de samenvatting onder aan de blog lezen.

Wat ben ik zelf?

Ik ben een sociale introvert. In groepen van meer dan vijf personen hoef je mij niets te vragen, ik kan toch geen antwoord geven. Één op één ben ik dan weer vaak degene die óf net zoveel praat of meer. Veel mensen denken dat je niets weet als je niets zegt, maar dat vind ik onzin. Het is ook altijd gevaarlijk om hier uitspraken over te doen, omdat ik niet weet hoe anderen over mij denken. Ik heb geen flauw idee. Ik hoor zowel beleefd, klassiek, artistiek, raar, politiek correct, betweterig, onzeker en zelfs arrogant. Een enorm verschil dus. Met name de laatste heb ik nooit begrepen, maar ik zie dat ook iets als miscommunicatie zoals ik hierboven heb beschreven. Dat ben ik namelijk het minst van alle genoemde woorden. Wat ik in ieder geval hoop is dat ik loyaal en betrouwbaar overkom. Dat zijn voor mij hele belangrijke termen in het leven. Ik ben het liefst bij anderen, begrijp me niet verkeerd, alleen niet bij grote groepen.

Mijn opleiding, waar je wordt opgeleid voor marketing of sales, is naar mijn mening enorm extravert. Daardoor heb ik wel eens zitten te denken met wat er nou eigenlijk ‘mis’ was. Juist daarom ben ik gaan zoeken en zoeken en kwam ik steeds meer over het onderwerp te weten. Ik dacht namelijk dat het  ‘aangeleerd’ was, maar dat blijkt dus helemaal niet zo te zijn. Wel weer leuk om te vermelden is de aanvulling die ik en mijn mede-afstudeerder (ik als intro en hij als extra) op elkaar hadden. De taken konden enorm goed verdeeld worden en we keken allebei zo anders naar problemen, dat we uiteindelijk met compromissen tot een prachtig resultaat kwamen. Waarom? We wisten precies wat we aan elkaar hadden en we wisten van elkaar hoe we in elkaar zaten. Openheid (en dus goede communicatie) blijkt ook hier weer essentieel te zijn.

Nu vraag ik mij eigenlijk af: ben jij introvert of extravert? Waar merk je dat aan? Heb je er ook last van op welk gebied dan ook? Of zie jij het juist als een sterkte? Ik ben vooral ook benieuwd naar meningen van niet-gamers. Tot nu toe heb ik het op wat game fora gevraagd en daar was minstens 80% introvert, wat ik ook al een interessante openbaring vond.

* Een mooi sterretje om te melden dat ik graag reacties (negatief en positief én natuurlijk antwoorden op mijn vraag) ontvang. En ook bij deze hoop ik dat jullie de persoonlijke draai kunnen waarderen 😀 Oh ja, ik weet wel dat de meesten het oneens zullen zijn met de negatieve definitie, maar  je moet toch wat om aandacht te trekken naar deze post 🙂

Klik hier voor de samenvatting.

Advertenties

7 gedachtes over “Introverten zijn stille, egoïstische narcisten. Of toch niet?

  1. Leuke post. Ik ben ook introvert. En een niet-gamer :P. Het heeft z’n voordelen en nadelen. Vaak heb ik het gevoel dat het niet gewaardeerd wordt als je introvert bent. Alsof iedereen altijd een grote mond moet hebben en het oké is als je elkaar overschreeuwt. Ik heb er vooral last van op het uitgaansgebied. Ik sta vaak een beetje op de uitkijk en dat vind men dan saai bijvoorbeeld. Ik denk eerst na voordat ik iets doe of zeg en ik vind dat dat een kracht is. Ik word vaak mysterieus genoemd, wat ik op zich wel een compliment vind, want ja stille wateren hebben diepe gronden.

    Like

  2. Bedankt voor je reactie 🙂

    Meestal ben ik ook blij met introversie, maar op momenten zoals uitgaan en verjaardagen niet. Aan de ene kant heb ik wel steeds zoiets van: goh, ik wil weer eens uitgaan, mensen ontmoeten, etc., maar als ik er dan eenmaal ben sla ik door de drukte volledig dicht en komt het er niet van. Ik ga dan ook nooit uit, puur om die reden.

    En dan heb je natuurlijk nog het nemen van initiatieven. Bij bekenden ben ik vaak degene die dat doet, maar het initiatief om iemand te leren kennen is nog nooit van mij gekomen. Ik weet dat het zo is, maar ik kan mij daar niet zelf toe zetten.

    Like

  3. Heel herkenbaar. Ik denk dat ik hetzelfde boek heb gelezen 🙂 Heeft mijn leven echt veranderd! Introversie is altijd al een fascinatie van me geweest, en het boek heeft alles dat ik dacht ook daadwerkelijk bevestigd. Ik studeer aan de kunstacademie, richting product design en bij de opdracht ‘een schitterend gebrek’ dacht ik ook meteen aan Introversie. Wat in mijn ogen prachtig en schitterend is zien veel mensen als een gebrek. Niet dus!

    Like

    1. Ik vind het ook altijd wel mooi om te zien dat introversie/extraversie en creativiteit weinig met elkaar te maken hebben. Hoe sommigen denken dat introverten niet creatief kunnen zijn vind ik altijd maar vreemd. Nu weet ik natuurlijk niet of je creatief bent :P, maar als productdesigner mag ik toch hopen van wel 😉

      Like

      1. Jerry, je technische cpiacateiten op de digitale snelweg blijven me verbazen. Maar ben je niet een optredentje vergeten op 10 november op de feestavond van de motorsale in Rosmalen???Smartelijke groeten van Jascha Triesto

        Like

Reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s